สวัสดีครัช
วันนี้เจอกันรอบที่สองแล้ว 5555555555 เบื่อไหมอะ เบื่อก็ไม่ต้องอ่านเนอะ หลอกกก
เรื่องที่อยากจะมาเสนอคุยกันในครั้งนี้คือ "HP紹介文" พูดง่ายๆ ก็คือ บทแนะนำสถานที่น่ะครับ
ทุกคนน่าจะมีโอกาสได้อ่านบทแนะนำสถานที่กันมาบ้างแล้วใช่ไหมครับ ไม่ว่าจะเป็นบทแนะนำมหาวิทยาลัย คณะต่างๆ แนะนำเอก เช่น เอกภาษาญี่ปุ่นที่อาจารย์ท่านหนึ่งได้เขียนไว้ซ่งผมก็อ่านไม่ค่อยจะรู้เรื่องนักหรอก 5555555 นอกจากนี้ยังรวมไปถึงบทแนะนำพิพิธภัณฑ์ หรือสถานที่อะไรก็แล้วแต่ ครั้งนี้ตัวผมได้มาเป็นผู้เขียน 紹介文 ด้วยตัวเองก็พบว่ามันยากเหมือนกันนะเนี่ยที่จะเขียนออกมาให้ได้ดีและอ่านเข้าใจง่าย พอให้อาจารย์ตรวจดูมันก็พังดีแฮะ 5555 ก็ต้องแก้แล้วแก้อีก จนมัน
.
.
.
.
.
.
.
พังเหมือนเดิม อิอิ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ล้อเล่น ดีขึ้นดิ
ใส่จุดเยอะๆจะได้กินที่มากๆหน่อย 5555
แต่ผมก็พยายามทำเต็มที่แล้วน่ะครับ แต่บางครังความขี้เกียจเข้าครอบงำ ก็เทตามระเบียบเนอะ
อ่าา ไร้สาระมามากพอสมควรแล้ว เริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า เอาล่ะ มาดูความพยายามครั้งแรกของผมกันน่ะครับ
"ความพยายามครั้งแรก"
チュラロンコン大学文学部の学生は、どのような科目を学ぶのでしょうか。タイでは文学部といえば、英語や中国語などの外国語を教える、単なる語学学校だと勘違いしているタイ人がけっこう多いようです。しかし、実際はそうでもないんです。ここには語学専攻と語学ではない専攻があり、この二つを合わせると１０以上あります。語学ではない専攻は、例えば、歴史専攻や、演劇専攻や、哲学専攻などです。そのため、語学科目はたくさんあるのに対し、語学に関係がない科目は設けられているのです。さらに、卒業できるようにたくさんの必修科目に登録する必要があります。４年生まで、勉強してきた必修科目は多くあり、西洋文明や言語学入門や翻訳入門などです。最後に、ここに入学して気づいたのは、文学部で勉強していても人間をわかるわけがないが、違いを認めることこそ大事なのだと思うようになりました。（374字）
จากการเขียนครั้งแรกพบว่ามีจุดที่พลาดมากมาย จะสรุปให้เป็นข้อๆในด้านล่างน่ะครับ
ปัญหาที่พบในงานเขียน
- ควรจะเขียนให้ชัดเจนว่า เราต้องการเขียนจากมุมมองของใคร และเขียนเพื่อให้ใครอ่าน
- ในบางจุดมีการยกตัวอย่างอะไรที่ไม่จำเป็น ทำให้บางจุดดูค่อนข้างน่าเบื่อ
- แอบมีบางจุดที่ระดับภาษาไม่ไปในทิศทางเดียวกัน
- มีจุดที่เขียนแล้วลองมาย้อนอ่านดูอีกทีละงงๆ เลยลองพยายามเขียนใหม่ให้ดียิ่งขึ้น
- บางจุดนึกคำที่ดีกว่าไม่ออก และอาจมีการใช้คำเดิมๆซ้ำบ่อยทำให้เกิดความน่าเบื่อ
หลังจากที่ไม่ได้ไปในครั้งนั้น เพื่อนก็ฟังฟีดแบคจากเพื่อนคนอื่นและอาจารย์มาเล่าให้เล่าฟัง (ขอบคุณนะ รินรดา) เลยลองพยายามแก้จุดที่เราพอทำได้ให้ดียิ่งขึ้นในเวอร์ชั่นสอง แต่คิดว่าบางจุดก็ยังแก้ได้ไม่ดีพอ เพราะยังนึกไม่ออกว่าจะอธิบายเพิ่มเติมยังไงดี ยังไงก็ลองอ่านเวอร์ชั่นสองดูน่ะครับ อิ
"ความพยายามครั้งที่สอง"
チュラロンコン大学文学部の学生は、どのような科目を学ぶのでしょうか。タイでは文学部といえば、英語や中国語などの外国語を教える、単なる語学学校だと勘違いしているタイ人がけっこう多いようです。しかし、実はここに語学専攻だけではなく、語学ではない専攻もあります。前者は語学とその文化や言語を専攻にしていますが、後者は語学ではない専攻、例えば、歴史専攻や、演劇専攻や、哲学専攻を専攻にしています。語学専攻と他の専攻を合わせると、１０以上あります。そのため、多くの語学科目はあるのに対し、語学に関係がない科目も設けられているのです。さらに、卒業できるように多くの必修科目に登録する必要があるので、４年生まで勉強してきた必修科目は多くあるでしょう。最後に、ここに入学して気づいたのは、文学部で勉強していても人間がわかるわけがないが、違いを認めることこそ大事なのだと思うようになりました。
（387字）
หลังจากที่พยายามแก้ให้ดีขึ้น ผลก็เป็นเช่นนี้แล ยังรู้สึกว่ายังไม่สามรถเขียนให้ดีขึ้นได้มากเท่าที่ควร เช่นจุดสีแดงที่ขีดเส้นใต้ อันนี้คือเราไม่จำเป็นต้องใส่คำว่า タイ人 เพราะว่าเราเขียนในฐานะที่เป็นคนไทยน่ะครับ (ขอบคุณอาจารย์คนโดะที่ช่วยชี้จุดที่ 不自然 และอาจารย์กนกวรรณที่อุตส่าห์เข้ามาอธิบาย ไว้ ณ ที่นี้น่ะครับ) นอกจากนั้น ปัญหาอื่นๆที่ยังคงพบในงานก็คิดว่าเป็นเรื่องที่ว่า
- เราเขียนงานเขียนนี้จากมุมมองของใคร?
- เราต้องการเขียนให้ใครอ่าน
หากสามารถเขียนให้ชัดเจนได้ว่า เราเขียนงานโดยมองจากมุมมองของใคร ก็จะทำให้ผู้อ่านสามารถอ่านงานเขียนได้ง่ายและเข้าใจได้ง่ายมากยิ่งขึ้น นอกจากมุมมองของผู้เขียนว่ามองจากจุดไหนแล้ว ก็ยังมีอีกหนึ่งสิ่งคือ เขียนเพื่อให้ใครอ่าน ถ้าเราระบุและตีกรอบไว้ได้ว่าจะเขียนสิ่งนี้เพื่อให้ใครอ่าน เราก็จะสามารถเขียนได้อยู่ภายในกรอบ ไม่หลุดประเด็นและไม่ทำให้ผู้อ่านงงกับสิ่งที่เราเขียนได้อีกด้วย
บางคนอาจเขียนจากมุมมองของผู้อ่าน ซึ่งนั่นก็เป็นสิ่งที่ดี เนื่องจากหากลองคิดว่าจากผู้อ่านแล้ว ผู้อ่านอยากรู้อะไร อาจจะต้องคิดด้วยว่า แบบไหนน่าเบื่อหรือไม่น่าสนใจ เป็นต้น
นอกจากนั้น ประโยคสีแดงที่ขีดเส้นใต้ไว้ยาวๆ
最後に、ここに入学して気づいたのは、文学部で勉強していても人間がわかるわけがないが、違いを認めることこそ大事なのだと思うようになりました。อ
อันนี้เนี่ย ตอนแรกคิดว่าอาจารย์ติ แต่จริงๆแล้วอาจารย์คนโดะชอบประโยคนี้ แค้ว่าเราอาจจะต้องเขียนอะไรที่เชื่อมโยงจุดนี้ก่อน ในเรื่อง ถ้าอยู่ๆ พูดมาลอยๆมันก็จะงงแบบของผมเนี่ยแหละครับ 5555555 ก็เลยคิดอยู่ว่า จะตัดไม่ตัดดี เอาเป็นว่า ถ้ามีเวลาว่างและไม่ขี้เกียจ จะกลับมาแก้งานชิ้นนี้อีกครั้งนะครับ เพราะจริงๆผมชอบประโยคนี้ อาจจะต้องคิดก่อนว่าจะพูดอะไรก่อนหน้าดีเพื่อที่จะโยงมาให้พูดถึงเรื่องนี้ในตอนจบของงานเขียนได้
สุดท้ายก็ขอจบลงไว้ที่ตรงนี้ก่อนนะครับ เดี๋ยวจะไปแก้งานอีกชิ้นให้เสร็จและอัพต่ออีกชิ้นครับ 55555555555555555555
บายจ้า
