ไม่ได้เจอกันมาสักพักนึงละนะครับ ขอบคุณอาจารย์วรวุฒิที่คอยเตือนให้เขียน Blog ตลอด แทบจะทุกครั้งที่เจอกันและทาง chat ขรรม 55555555555555555555555 ช่วงนี้งานก็ไม่ได้เยอะเท่าไหร่หรอกครับ มีแต่สอบและพรีเซนท์ของอาจารย์ที่ชื่อขึ้นต้นด้วยตัว M ท่องเข้าไป ทั้งสอบและพรีเซนท์เยอะมากจริงๆครับ ท่องจนหัวปวดไปหมด =-= ไม่เชื่อถามพี่พีนะครับ (Piyawat) หงุดหงิดนิดหน่อยครับเพราะแทบไม่ได้แตะเกมส์เลย แต่งานก็ยังคงไม่เสร็จเหมือนเดิม
ส่วนเรื่องสอบที่พึ่งสอบมาวันนี้ก็ยังงงๆ ทั้งๆที่ฝึกท่องไปก็หลายสิบรอบอยู่ แต่พอเข้าไปทีนี่สติหลุดแทบจะทุกครั้ง แต่อาจารย์ก็ดันชมว่า 完璧 เลยยังงงๆอยู่เหมือนกัน
Anyway, ผมไม่ค่อยชอบเวลาเขียนบล็อกเท่าไร เพราะว่าเหมือนมันเป็นการสื่อสารฝ่ายเดียว เราก็เขียนๆๆๆๆไปเถอะจนมันจบ ถึงแม้บางครั้งอาจารย์กนกวรรณและอาจารย์คนโด หรือเพื่อนๆคนอื่นๆ จะมาเม้นให้ผมก็ตาม มันไม่เหมือนการพุดคุยกัน ที่เราจะได้รู้ว่าคู่สนทนาคิดอย่างไรกับสิ่งที่เราพูด
แต่หลายครั้ง ผมเองก็หงุดหงิดเวลาที่คุยกับใครก็ตามที่เค้าไม่มีการโต้ตอบอะไรเลย ในตอนที่ผมพูดอยู่
โดยปกติแล้ว คนเรามักจะ
- พยักหน้า
- ตอบรับ
- พูดโต้ตอบ มีการถามคำถาม
- หัวเราะ
หรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้อีกฝ่ายรับรู้และเข้าใจว่า เห้ย ฟังอยู่ และสนใจในสิ่งที่อีกฝ่ายพูด
เท่าที่ผมเคยเรียนมาจากการเรียนในวิชา Language and Culture เนี่ย เท่าที่จำได้ ได้มีการพูดถึงเรื่องลักษณะพิเศษของ あいづち ในภาษาญี่ปุ่นไว้วา "คนญี่ปุ่นมองกว่าการสนทนาเป็น การทำงานร่วมกัน (cooperative work)"
ดังนั้นคนญี่ปุ่นจึงให้ความสำคัญกับ 相づち เป็นอย่างมาก การที่เราเงียบไปในขณะสนทนา จะทำให้คู่สนทนาเข้าใจว่า เราไม่ได้ให้ความสนใจหรือไม่ได้ฟังในสิ่งที่เขาพูด
แล้วผู้ฟังที่ดีคืออะไร ต้องทำอย่างไร ? ก็ตอบได้ไม่ยาก การใช้ 相づち ไง แต่พอทำแล้วยากไหม ก็ยากอยู่ เพราะว่าจากการสังเกตตัวเอง ก็ยังใช้แต่แบบซ้ำๆ เช่น そうですか・そうですね・うん・はい ทั้งๆที่จริงๆแล้วมันมีหลากหลายกว่านั้นมาก
อาจารย์กนกวรรณเลยให้ลองฟัง (เป็นการบ้าน 555555555) รายการวิทยุ 日天 ของคลื่น TBSラジオ
และสังเกตว่าคนญี่ปุ่นเขาใช้ 相づち กันอย่างไร โดยผมได้เลือกฟังมาสองเรื่อง ได้แก่
①忘れられないあの言葉ー十年後の私
สรุปของอันนี้น่ะครับ
- ในระหว่างอ่านจดหมาย ผู้หญิงจะตอบรับแค่ตอนท้ายๆประโยค อารมณ์ประมาณ แสดงให้เห็นว่าฟังอยู่นะ อะไรประมาณนี้
- 相づち และ หัวเราะ จะไปเยอะตอนที่คุยกันนี่แหละ โดยเฉพาะหัวเราะนี่อร่อยไปไหนคะคุณ
- มีการใช้ 相づち ทั้งแบบสุภาพและสุภาพน้อยกว่า
- บางทีก็มีการใช้แบบที่เป็นการแสดงความรู้สึกของตน เช่น おもしろーい!
- อันนี้ลองสังเกตตามที่รินรดาเขียนในบล็อก และอาจารย์กนกวรรณได้ชมน่ะครับ : ตอบรับทุกครั้งเวลาผู้ชายจบด้วย よ、ね >>> เป็นแบบนั้นจริงๆแฮะ
②必死に走った話
สรุปสิ่งที่สังเกตจ้า
- ในระหว่างการอ่านจดหมายคล้ายในเรื่องด้านบน
- มีการพูดทวนเนื้อหา
- เสียงหัวเราะ (อีกและ)
- มีทั้งแบบ formal / informal
ก็ประมาณเท่านี้ครับ ภาษานี้ยิ่งเรียนก็รู้สึกยิ่งเข้าไม่ถึง เป็นภาษาที่ไม่รู้จะ master ได้ไหมเนี่ย เบื่อ!!!!!
ขอจบเท่านี้ก่อนนะครับ ฝันดีจ้ะ
( *• ̀ω•́ )b หัปเปียวอ.Mお疲れさん5555
ตอบลบชอบตรงที่เขียนความเห็นตัวเองเกี่ยวกับการเขียนบล็อกอย่างตรงไปตรงมา
ลึกๆเราก็รู้สึกว่ามันเป็น"การสื่อสารฝ่ายเดียว"(一方的)เหมือนกัน ถ้าไม่มีอ.กับเพื่อนมาให้คอมเม้นท์เลยมันคงเหมือนพูดคนเดียวอะ ถ้าสามารถสร้างพื้นที่ๆแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันในลักษณะคุยกันได้ก็คงน่าสนุกดีเนาะ
ความคิดเห็นนี้ถูกผู้เขียนลบ
ตอบลบพยายามมากเลย เขียนได้ถึง 10 บล็อกแล้ว ได้ตามปริมาณที่กำหนด โอ้โห ครูลุ้นแทบแย่! เย้ วันนำเสนอครูรู้สึกว่าทำได้ดีมากเลย อย่าเพิ่งเลิกชอบภาษาญี่ปุ่นนะคะ
ตอบลบ